Kırk Hadis, Beng ü Bâde, Enîsü’l-Kalb

VBKY “Kırk Hadis, Beng ü Bâde, Enîsü’l-Kalb”i yayımladı

VakıfBank Kültür Yayınları (VBKY), “Kırk Hadis, Beng ü Bâde, Enîsü’l-Kalb” isimli kitabı okurlarıyla buluşturuyor. Büyük söz ustası Fuzûlî’nin eserlerini, alanında uzman edebiyatçıların günümüz Türkçesine özenle aktardığı yedi ciltlik bir külliyat hâlinde bugünün diline kazandırıyor. Büyük şairin hem hikmet dolu düşünce dünyasını hem de şiirsel kudretini yansıtan bu eser, yedi ciltlik Fuzûlî külliyatının üçüncü kitabı olarak edebiyatseverlerle buluşuyor.

VakıfBank Kültür Yayınları’nın (VBKY) klasik kitaplığı, söz ustası Fuzûlî’nin kaleme aldığı “Kırk Hadis, Beng ü Bâde, Enîsü’l-Kalb” adlı eserle genişlemeye devam ediyor. Büyük şair Fuzûlî’nin eserleri, alanında uzman edebiyatçılar tarafından titizlikle sadeleştirilip günümüz Türkçesine özenle aktarılan yedi ciltlik bir külliyat hâlinde okurlara sunuluyor. Alim Yıldız, Hakan Yekbaş ve Yusuf Yıldırım’ın yayına hazırladığı bu üçüncü cilt, Fuzûlî’nin Kırk Hadis, Beng ü Bâde ve Enîsü’l-Kalb adlı eserlerini bir araya getiriyor. Kitap, Fuzûlî’nin veciz bir biçimde kaleme aldığı dizeleri bugünün diliyle “Layıkıyla mümin denmez kişiye / Nefsinin yolunu terk etmedikçe / Kendisine neyi istiyor ise / Kardeşine onu istemedikçe” şeklinde okuyacağınız Kırk Hadis ile başlıyor. Ardından, şairin gençlik döneminde kaleme alıp Şah İsmail’e sunduğu Beng ü Bâde’de hakikat arayışının mecazlarla örülü anlatımına şahit oluyorsunuz. Son olarak, güzel söz söylemenin sanatkârane bir üslupla yüceltildiği, hırs ve riyânın eleştirildiği, dönemin devlet büyüklerinin adaletsizliklerinin sorgulandığı Enîsü’l-Kalb adlı kasideyle karşılaşıyor; Fuzûlî’nin şiirinin hem estetik hem de eleştirel bir ses olabileceğini yeniden keşfediyorsunuz.

Kitaptan:

“Mü’min olmaz kişi hakîkat ile
Dutmayınca tarîk-ı terk-i hevâ
Her ne öz nefsine revâ görse
Yâr u kardaşa görmeyince revâ”

Yazar Hakkında;

Türk edebiyatının en büyük şairlerinden biri olan Fuzûlî’nin asıl adı Mehmed, babasının adı Süleyman’dır. Ne zaman ve nerede doğduğu kesin olarak bilinmese de Irak coğrafyasında doğup yaşadığı kesindir. 15. yüzyıl sonlarına doğru doğduğu düşünülmektedir. Nasıl bir eğitim aldığı bilinmiyorsa da Arapça ve Farsçayı bu dillerde eser verecek ve şiir söyleyebilecek kadar iyi bildiği açıktır. Kanûnî Sultan Süleyman 1534’te Bağdat’ı fethedince, “Geldi burc-ı evliyâya pâdişâh-ı nâmdâr” tarih mısrasını da ihtiva eden meşhur kasidesiyle beraber padişaha yaklaşmak ve böylece çok arzu ettiği İstanbul’a gitmek istedi ancak bu emeline nail olamadı. Kendisine evkaftan maaş bağlanacağına dair söz verilip çok az bir meblağ layık görülmesi, Şikâyetnâme’sini kaleme almasına yol açtı. 1556 yılındaki büyük veba salgını sırasında -muhtemelen Kerbela’da- vefat etti. Türkçe eserlerinden “Dîvân” ve “Leylâ vü Mecnûn” mesnevisi en önemli iki eseridir. Diğer manzum Türkçe eserleri 440 beyit tutarındaki “Beng ü Bâde” ve “Tercüme-i Hadîs-i Erbaîn”dir. Ona aidiyeti kesin olmayan 200 beyitlik Sohbetü’l-esmâr da eserleri arasında anılır. Kerbela vakasının edebiyatımızda en güzel anlatımı olan “Hadîkatü’s-suadâ” ise mensur tek eseridir. Farsça manzum eserleri “Dîvân”, “Heft Câm”, “Enîsü’l-kalb”; mensur eserleri “Risâle-i Mu‘ammeyât”, “Rind ü Zâhid” ve “Sıhhat ü Maraz”dır. “Matla‘u’l-i‘tikād” aldı mensur eserini Arapça yazan Fuzûlî’nin 470 beyit tutarındaki Hz. Ali övgülerinden oluşan Arapça şiirleri Arapça Dîvân olarak da kabul edilir.