Fransız eleştirmen ve tarihçi. 21 Nisan 1828’de Vouziers (Ardenne)’de doğmuş, 5 Mart 1893’te Paris’te hayatını kaybetmiştir. İlk öğrenimini Rethel ve Paris’te tamamlar; yirmi yaşında École Normale Supérieure’e girer. Spinoza ve Hegel’e hayranlık duyar; doğa bilimlerine ise derin bir tutkuyla bağlanır. Taine, 19. yüzyılın en saygın ahlaki figürlerinden biri olarak kabul edilir. Bilime duyduğu karşılıksız bağlılık, yaşamı boyunca sürer. Fransız Devrimi’nin destansı anlatısını sorgulama cesareti göstererek edindiği itibarı riske atar. Felsefi düşüncesi, Alman idealizmi ile İngiliz pozitivizmi arasında bir sentez kurmaya çalışır; özgün bir kuramcı olmaktan çok, parlak bir yorumlayıcı olarak öne çıkar. Fransız düşüncesinin, Anglo-Germen düşüncenin tek yanlılıklarını dengelemek ve bu düşüncelerin canlı sonuçlarını yaymakla yükümlü olduğuna inanır. Estetik anlayışında başlangıçta Hegelci temelleri esas alır, ancak zamanla bu yaklaşımı natüralist öğelerle harmanlar. Irk, çevre ve tarihsel an gibi sanatı belirleyen etkenler üzerine kurduğu teori ve sanatsal değerlerin hiyerarşisine dair görüşleriyle tanınır; her ne kadar bu fikirler modern estetik tarafından eleştirilse de birey psikolojisinden çok tarihsel tiplerin çözümlemesindeki yetkinliğiyle dikkat çeker. Sanat, devlet ve toplumsal kurumlar üzerine yürüttüğü çözümlemelerle 19. yüzyıl düşünce dünyasında kalıcı bir iz bırakır.