Yetiştiği çevrede Çankal-zâde adıyla tanınan, XVIII. yüzyıl şair ve yazarı Ebûbekir Nusret Efendi aslen Harputludur. Dağıstanî Ali Efendi ve Mustafa el-Bekrî-i Kudsî’den dersler almış, Nuruosmaniye Camii Kütüphanesi’nin üçüncü hâfız-ı kütüplüğünü yapmıştır. Gençliğinde İran, Bağdat ve Şam’da bulunmuştur. Otuz seneden fazla İstanbul’da ikamet eden Nusret Efendi hâfız-ı kütüplük vazifesine devam etmekteyken hicri 1208 (1794) yılında vefat etmiştir. Eyüp’teki Kaşgârî Dergâhı’nda medfundur. Farsçayı çok iyi bilen ve Arapça, Farsça, Türkçe şiirler yazan Nusret Efendi’nin eserleri şunlardır: Dîvân, Mâhazâr (Tıpla ilgili bir eserdir.), Sâib Divanından Elif Kafiyeli Bazı Gazellerin Şerhi, Şerh-i Tâiyye-i Sâib-i Tebrizi, Şerh-i Ba‘z-ı Gazeliyyât-ı Sâib, Mülahhas min Tefsîri Keşfi’l-Esrâr (Hetk-i Esrâr adlı tefsirin özeti, Arapça).